Kto nigdy nie żył

Kto nigdy nie żył nigdy nie umiera
Samotność i smutek bardzo doskwiera
Kiedy smutna pogoda ducha
Serce się nie słucha

Kto nigdy się nie urodził
Ten nic w życiu nie zrobił
Nie ma nic do utracenia
W wyścigu szczurów gonienia

Ten kto kochał nie wie co to tęsknota
Wielki piorun w burzy w duszy wielka błyskawica grzmota
Śmierć ostatnią deską ratunku
W chaosie świata podąża w złym kierunku

To co dobre także jest i piękne
Życie nie jest miłosierne
Ten co nie miał nic do stracenia
Smutek w oczach tego istnienia

Mimo wszystko świata wielkiego uwielbienia

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *