Month: Sierpień 2016

Niekończąca się opowieść…

Niekończąca się opowieść
Czytelniku ten kawałek chleba trzeba szybko dojeść
To w snach otwiera się świat fantazji
Zew przygody gwarancji
Możesz być kim zechcesz
Przed przygodę biegniesz
Otwórz kluczem opowieść nową
Moja ukochana będzie księżniczką zdrową
Czarnoksiężnik okrutny rzucił na nią klątwę złowrogą
Księżniczka musi czekać za kratami wieży i być do ucieczki gotową
W świecie Nibylandii wszystko żyje w zgodzie
Nawet przy pochmurnej pogodzie
Zły czarnoksiężnik rzucił klątwę także na mieszkańców tej krainy
Dopadło szaleństwo wszystkich i ten strach bojaźliwy
Każdy był szalony
Obłędem ogłoszony
Dokończcie sami koniec opowieści
Czy księżniczka została uratowana przez księcia w godności?
Czy mieszkańcy doszli do zdrowia w całej gotowości

Macie wyobraźnię to zacznijcie swoje przygody tworzyć zakończenie jest w waszych głowach do tej historii…

 

 

 

 

 

Melancholijna Zimna woda otacza mnie

Trafiłaś do szpitala serce pęka
W mej duszy podwójna klęska
Zimna woda otacza mnie
A zło w górę się pnie
Umierasz z cierpienia
Zraniona jest Ziemia
Nie potrafię tego opisać co czuję
Znów smutek swój szanuję
Kiedyś uśmiech był na twarzy
Znów się wszystko w głowie rozkojarzy
Przez pięć minut z Tobą w raju
Ty oglądasz teraz szpitalne mury piekła gaju
Smutny wiersz o tym piszę
Przez ten czas cierpienia wszystkie gwiazdy policzę
To niesprawiedliwe
Słyszę Twój płacz rozpaczliwie
Co mam począć tak daleko
To jak rozlane cierpieniem mleko
Słońce już nie świeci tak do mnie chętnie
Gołębie już nie gruchają tak pięknie
Czarna rozpacz
Skarbie popłacz
Na korytarzu zalana łzami
To smutny czas kochani
Kiedy płaczesz smutek dookoła
To jak zgrzyt zębatego koła
Znów zimna woda otacza mnie
Rozkojarzony czas do mnie lgnie